برای اولین بار یک مقام قضایی به طور رسمی آماری از سایت‌های فیلترشده درایران اعلام کرد. عبدالصمد خرم‌آبادی، مشاور قضایی دادستان کل کشور، روز سه‌شنبه در همایش آسیب‌شناسی خانواده که در یکی از و احدهای دانشگاه آزاد استان گلستان برپا شد، اعلام کرد که پنج میلیون سایت اینترنتی مسدود شده‌اند. به گفته‌ی وی این عمل به عنوان یک «اقدام پیش‌گیرانه» از سوی دولت انجام شده‌است.

به نظر بسیاری از کارشناسان، رقم پنج میلیون سایت فیلترشده، رقم بسیار بالایی است و حتی برخی را نظر بر این است که این رقم نمی‌تواند صحیح باشد. کریم ارغنده‌پور رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران در این‌مورد چنین می‌گوید: «به نظر من این رقم، رقم خیلی بزرگی است. شاید در انتقال خبر اشتباهی صورت گرفته باشد. ولی اگر این رقم که تا به‌حال تکذیب هم نشده درست منتقل شده باشد، باید تاسف خورد از این که این همه سایت فیلتر شده‌اند».

مشاور قضایی دادستان کل کشور همچنین اعلام کرد که بیشتر این سایت‌ها محتوای غیراخلاقی و غیراجتماعی داشته‌اند. وی اشاره‌ای به فیلتر شدن سایت‌های خبری نکرد.

هم‌زمان با اعلام این خبر، مجتبی موسیوند یکی از مقامات نیروی مقاومت بسیج اعلام کرد که برای مبارزه با انقلاب مخملی در ایران، ۱۰ هزار وبلاگ برای ۱۰هزار پایگاه بسیج در کشور راه‌اندازی می‌شود.

موسیوند همچنین اضافه کرد که برای راه‌اندازی این وبلاگ‌ها، دوهزار طلبه وبلاگ‌نویس از حوزه‌های علمیه در این طرح شرکت می‌کنند.

کریم ارغنده‌پور در مورد ارتباط این دوخبر با یکدیگر می‌گوید: «اگر واقعا این دو خبر به این ترتیب به همدیگر ربط داشته باشند، من خوشحالم که نحوه‌ی مواجهه‌مخالفین با رسانه‌های اینترنتی این باشد که در برابرش خودشان رسانه‌یی ایجاد بکنند. به نظر من باید از این اقدام بسیج یا هر نهاد یا سازمان دیگری که اقدام به ایجاد پایگاه رسانه‌یی بکند استقبال کرد».

البته وی اضافه می‌کند که این اظهار خوشنودی در صورتی است که این وبگاه‌ها تبدیل به تریبون یک طیف فکری خاص نشوند و قصد انحصار رسانه‌ای نداشته‌باشند.

هفته‌نامه صبح صادق، پایگاه اطلاع‌رسانی سپاه پاسداران نیز به تازگی با انتخاب واژه «امپریالیسم اینترنتی» ادعا کرد که امریکا قصد دارد با استفاده از پایگاه‌های اینترنتی در ایران دست به انقلاب مخملی بزند.

این در حالی است که «طرح تشدید مجازات اخلال‌گران در امنیت روانی جامعه» چندی پیش از سوی قوه قضائیه به مجلس ارائه شد. مطابق این طرح، کسانی که از طریق اینترنت در امنیت روانی جامعه اخلال ایجاد کنند، محارب شناخته شده و به اعدام محکوم خواهندشد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، استوارت لووی، معاون وزیر خزانه‌داری آمریكا، ادعا كرد: «آمریكا با امارات متحده عربی تبادل‌نظر می‌كند كه اگر دوبی بخواهد مركز مالی معتبر شناخته شود، برای آن موضوعات مهمی را در بر دارد.»

لووی افزود: «چالشی مهم در امارات وجود دارد كه بیشتر درباره روابط بازرگانی عمیق میان این كشور و ایران است.»

بانك‌های ایرانی صادرات و ملی در امارات متحده عربی فعالیت می‌كنند و مورد اتهام خزانه‌داری آمریكا قرار گرفته‌اند.

این مقام آمریكایی همچنین تاکید کرد كه سیاست آمریكا برای تحریم ایران احتمالاً در دوره ریاست جمهوری "باراك اوباما" تغییر نخواهد كرد.

لووی در ادامه نسبت به همكاری گازی میان ایران، روسیه و قطر موضع گرفت و گفت: «فكر می‌كنیم كه اكنون برای همكاری تجاری با ایران زمان مناسبی نباشد.»

اگر بخواهیم در این بحث ها، دقیق شویم، برغم شباهت مسایل مطرح شده، یک تقسیم بندی ظریف را می توان درباره این موضوع مطرح کرد:

1- گروهی از منتقدان محصولی، اصرار داشتند که یک شخص میلیاردر نمی تواند و نباید به مقام وزارت برسد. اینان تاکید داشتند که ثروت، پدیده ای نیست که با ارزش های انقلاب اسلامی همخوانی داشته باشد. آنها، حتی به خانه محصولی نیز اشاره می کردند و می گفتند که خانه او، از خانه غلامحسین کرباسچی هم بزرگتر است و مسایلی از این دست.

2- گروه دیگر منتقدان نیز بر این نکته تاکید داشتند که باید مشخص شود محصولی چگونه این ثروت را به دست آورده است، از طریق رانت و سوءاستفاده یا از راه های قانونی؟

هر چند که این دو بند، موضوعاتی کاملا مجزا از یکدیگر هستند اما آمیختگی بحث های مطروحه در ایام گذشته، این دو را نیز به هم پیوند می داد و ابهام در نحوه تحصیل ثروت و مذموم بودن ثروت اندوزی از طرق غیرمشروع و غیرقانونی را به اصل ثروت و ثروتمندی تعمیم می داد که به نظر می رسد صلاح جامعه در آن است که در پس فرونشستن امواج سیاسی معرفی وزیر جدید کشور، بر "بازتفکیک" این دو مورد، تاکید و تصریح شود.

"مذمت ثروت" موضوعی است که به ویژه در اوایل انقلاب به عنوان یک "اصل تردید ناپذیر" وارد ادبیات سیاسی- اجتماعی جامعه ایران شد.
هر چند که ریشه یابی این امر، مجال فراخ تری می طلبد، اما به طور خلاصه می توان گفت که مردم به ویژه در رژیم گذشته، شاهد آن بوده اند که ثروت اندوزی ها، عمدتا از راه های غیرمشروع و زدو بندها و اجحاف و تعرض به حقوق مردم صورت گرفته است و لذا اصل بر این بود که هر کس ثروتمند است لاجرم، دارایی های خود را -در مخلص کلام- از راه ستمگری به دست آورده است.

البته متاسفانه در سالهای پس از انقلاب نیز شاهد وضعیت مشابهی در بین برخی از مسوولان بوده ایم که از رهگذر رانت خواری و دست یازیدن به اموال عمومی و بیت المال، یک شبه، ره صد ساله رفته و کوخ هایشان را در چشم به هم زدنی به کاخ تبدیل کردند و اتفاقا این امر نیز به استمرار همان "اصل تردید ناپذیر" که "ثروت بد است و ثروتمند موجودی پلید" کمک کرده است.
به یاد داریم که تا همین چند سال پیش، تقریبا هیچگاه در رسانه ها و محافل رسمی، کلمه "سرمایه دار" به کار نمی رفت مگر آنکه صفت "زالوصفت" به عنوان یک پسوند دائمی به دنبالش می آمد به گونه ای که گوش ها با کلمه "سرمایه دار" بدون این پسوند، غریبه بودند!

این باور عمومی طبیعتا در پروسه های اجرایی جامعه نیز تاثیرگذار بوده و زمینه را برای تولید ثروت در کشور بسیار سخت کرده است زیرا در جایی که به ثروتمند "جور دیگری نگاه می شود"، صاحب ثروت امنیت خاطری برای به کارگیری سرمایه اش نخواهد داشت و اگر هم چنین ریسکی را مرتکب شود، به هزار سنگ و کلوخ نواخته می شود و باید بخش عمده ای از انرژی خود را صرف مهار چوب هایی کند که لای چرخ های سرمایه اش گذارده می شود.

اقتصاد، قوانین خاص خود را دارد که به هیچ عنوان تعارف بردار هم نیستند و یکی از این قوانین و سنت های لایتغیر اقتصاد هم این است که شکوفایی اقتصادی یک جامعه، هرگز میسر نخواهد شد مگر از طریق به کارگیری سرمایه های انبوه و تجمیع شده والا سرمایه های خرد و اندکی که در میان اکثریت مردم پخش است و به کار معیشت روزانه آنها می آید، یارای تحول اقتصاد و پیشرفت آن را ندارند (جز آنکه از طریق مکانیزم هایی مثل تعاونی ها، باز هم به فرمول ثروت تجمیع شده رسید).
با این حال، در جامعه ای که ثروت ، "مذموم" و ثروتمند،" زالوصفت" معرفی می شود، همان اتفاقی می افتد که در سالیان اخیر شاهدش بودیم: خروج بی وقفه سرمایه از کشور و کمبود سرمایه گذارانی که حاضر به کارآفرینی در داخل باشند.

این وضعیت، طنز تلخی را نیز به وجود آورده است: از یک سو، ثروتمندان ایرانی را فراری داده ایم تا آنها با پول های خود، به اقتصاد کشورهای دیگر رونق دهند (و به عنوان مثال، از یک صحرای لم یزرع، دوبی امروز را بسازند) و از سوی دیگر، به هر دری می زنیم تا ثروتمندان خارجی را متقاعد کنیم که در ایران سرمایه گذاری کنند!

اگر جامعه ای بخواهد پیشرفت کند، در آن، هم باید زمینه های کسب ثروت برای عموم مردم فراهم باشد و هم، کسانی که ثروت اندوخته اند، محترم شمرده و مورد حمایت واقع شوند زیرا اگر قرار باشد در خارج از اقتصاد فشل دولتی، مثلا کارخانه ای احداث شود، نیروگاهی بنا گردد، کشت و صنعتی راه بیفتد، هتلی سر بلند کند و ... گام اول آن است که یک سرمایه گذار "دست به جیب" شود تا در نهایت تولیدی رخ دهد، چراغی روشن شود، توریستی بیاید و چند نفری از بیکاری به اشتغال برسند والا از سایر افراد جامعه که عمدتا هشت شان گرو نه شان است که نمی توان انتظار کارآفرینی و تحول آفرینی اقتصادی داشت.

در آموزه های اسلامی نیز این نکات مورد توجه قرار گرفته است. از جمله ، حضرت علی علیه السلام، به فرمانداران خود سفارش می کردند که از بازرگانان حمایت کنند زیرا آنها کسانی هستند که از راه های دور، احتیاجات مردم را تامین می کنند و به آنها می رسانند (نقل به مضمون)

خلاصه کلام آنکه با روی کار آمدن "محصولی ثروتمند" این تهدید وجود دارد که در تقابلات سیاسی و جناحی بین او و همفکرانش از یک سو و منتقدانش از سوی دیگر، بار دیگر بحث مذموم بودن ثروت و زالوصفت بودن سرمایه داران که مدتی است به هزار زحمت، کم رنگ شده، بار دیگر اوج بگیرد و البته دودش به چشم مردمانی برود که هیچکدامشان برای یک روز هم که شده، طعم ثروتمند بودن را نچشیده اند.

اما درباره سخن منتقدانی که متعرض اصل ثروت نشده و صرفا درباره نحوه کسب ثروت سخن گفته اند باید تصریح کرد که حق کاملا با آنهاست و باید راه های کسب ثروت و مشروع یا نامشروع بودن آن، به ویژه درباره مسوولان کاملا شفاف باشد تا اگر مشخص شود فردی از آحاد جامعه و علی الخصوص صاحبان منصب از روش های غیرقانونی ولو مال اندکی اندوخته اند، با آنها برخورد شود.

رييس جمهورى اسلامى ايران كه روز چهارشنبه در جمع مردم زنجان سخن مى گفت افزود: «بعضى ها از كارهايى كه بر مبناى عدالت است ناراحتند و مى گويند اگر يارانه ها را هدفمند و به جاى قرار گرفتن آن در اختيار یک اقليت، عادلانه توزيع كنيم، اين گداپرورى است.»

اظهارات آقاى احمدى نژاد سه روز پس از سخنان اكبر هاشمى رفسنجانى، رييس مجلس خبرگان، بيان مى شود كه در «دومين سمپوزيوم بين المللى ايران ۱۴۰۴» از گداپرورى و اقتصاد صدقه پرورى انتقاد كرده بود.

در گزارشى كه مجمع تشخيص مصلحت نظام از اين سمپوزيوم منتشر كرد، آقاى رفسنجانى با انتقاد از سياست هاى دولت احمدى نژاد اظهار داشت: «ما امكان تامين مردم در حد متوسط را داريم، نه به عنوان صدقه خورى و گداپرورى، بلكه بايد انسان هايى بسازيم كه درس بخوانند، كار كنند و خود را تامين كنند.»

وی اردیبهشت ماه سال جاری نیز گفته بود: «ساختن اقتصاد كشور با شیوه گداپروری جواب نمی‌دهد و باید در عرصه تولید قدم‌ های مهم و اساسی برداریم.»

رييس جمهورى ايران در واكنش به اين سخنان گفت: «خطاب به آنها مى گويم هدفمند كردن يارانه ها عين عدالت است. شما به ملت ايران توهين نكنيد.»

وى افزود: «آيا اگر همه اين يارانه ها را عده اى قليل مثل شمايى كه جيب هايتان پر است، شكم هايتان سير است و ثروتتان از پارو بالا مى رود، بخوريد اين گداپرورى نيست، اما اگر بين ملت توزيع شود اين گداپرورى است؟»

«آيا اگر همه اين يارانه‌ها را عده‌اى قليل مثل شمايى كه جيب‌هايتان پر است، شكم‌هايتان سير است و ثروتتان از پارو بالا مى‌رود بخوريد اين گداپرورى نيست، اما اگر بين ملت توزيع شود گداپرورى است؟»
محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران
سخنان اخير محمود احمدى نژاد و انتقاد او از اكبر هاشمى رفسنجانى كه همزمان دو سمت مهم رياست مجلس خبرگان و مجمع تشخيص مصلحت نظام را بر عهده دارد بيانگر افزايش اختلافات ميان این دو مقام ارشد جمهورى اسلامى ايران است.

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در سه سال اخير بارها از سياست هاى اقتصادى دولت نهم انتقاد كرده و با اشاره به شعار محورى آقاى احمدى نژاد مبنى بر «اجراى عدالت» گفته است: «عدالت تقسيم فقر در جامعه نيست بلكه عدالت توزيع مناسب امكانات بين اقشار مختلف است.»

تشديد تنش ها

رييس جمهورى اسلامى ايران در بخش ديگرى از سخنان خود منتقدان را متهم كرد كه از ملت ايران فاصله گرفته اند و افزود: «شما ملت را خودتان، خانواده هايتان، هم حزبى هايتان و اطرافيانتان مى شناسيد. بياييد ببينيد ملت اينها هستند كه در ميدان زنجان و خيابان هاى زنجان و كشور آماده فداكارى در راه انقلاب و ساختن كشور هستند.»

آقاى احمدى نژاد گفت: «ما مصمم هستيم كه يارانه ها را كه بيش از ۷۰ درصد آن را كمتر از ۳۰ درصد مصرف مى كنند بين آحاد مردم توزيع كنيم. به نظر ما اين عين عدالت است.»

در روزهاى گذشته، اظهارات رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام درباره «مهلك بودن» برخورد با احزاب و مطبوعات با واكنش حسين صفار هرندى، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى، و همچنين خبرگزارى جمهورى اسلامى، ايرنا، روبه رو شد.

آقاى رفسنجانى در اين زمينه گفته بود: «انحصارطلبى و برخورد با احزاب و مطبوعات در شرايط حساس كنونى سم مهلك براى كشور است و اين مرحله را تنها با تقويت انسجام سياسى و وحدت ملى مى توان پشت سر گذاشت.»

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى دولت نهم در واكنش به اين سخنان گفت: «همين بزرگواران در دوران مسئوليت خود به خاطر انتقادى عادى و معمولى چنان برآشفته شده بودند كه حتى كار به گريه در برابر تريبون هاى عمومى كشيده شد.»

آقاى صفار هرندى افزود: «تعجب مى كنم كسانى با اين سطح از تحمل از آزادى مطبوعات در دوران خود، چطور اكنون در رابطه با آزادى مطبوعات ابراز نگرانى مى كنند.»

خبرگزارى ايرنا كه مواضع دولت نهم را منعكس مى كند نيز از صدا و سيماى ايران انتقاد كرد كه چرا سخنان آقای رفسنجانی را پخش كرده است.

هيئت نظارت بر مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در سه سال اخير با افزايش فشار بر رسانه هاى مستقل مجوز انتشار ده ها نشريه را لغو كرده است.

یکی از آخرين نشريه‌های تعطيل شده هفته‌نامه «شهروند امروز» است كه گفته مى‌شود به طيف كارگزاران سازندگى و هاشمى رفسنجانى نزديك است.

اگرچه از ابتدای بازداشت دانشجویان مباحثی پیرامون رفتارهای غیرانسانی و شکنجه های فراوان ایشان ذکر می شد ولی شاید تصور اینچنین اعمال وحشیانه ای در مورد دانشجویان نمی رفت. شروع شجاعانه طرح شکنجه ها و استمرار و پیگیری خانواده های دانشجویان و دانشجویان آزادشده و فعالان دانشجویی و مدنی و حقوق بشری در این زمینه موجب نگاهی جدی به شکنجه ها در بازداشتگاه امنیتی ۲۰۹ شد و پرونده نشریات دانشجویی محل اعتراض به وهن انسانیت در مرام سربازان دستگاه اطلاعاتی گردید. شدت شکنجه ها و فشارهای وارد شده بر دانشجویان از یک سو تلاشی محکوم و مذموم در اخذ اعترافات جعلی در پرونده سازی علیه دانشجویان بود و از دیگر سو خشم و نفرت شب نهادان دستگاه اطلاعاتی از دانشجویان آزادی خواه و منتقد پلی تکنیک که سال هاست به رغم همه اعمال غیرانسانی و غیر اخلاقی حاکمیت ایران در ارادت به آزادی و حقوق انسانی تردید و تعلل نورزیده اند و قدر یافته را دریافته اند و بر داشتن این داشته افتخار و فریاد برآورده اند.

طرح موضوع شکنجه ها با تحقق اولین ملاقات دانشجویان با خانواده ها و وضعیت نامطلوب ایشان شروع شد. ابتدا خانواده های مجید توکلی،احمد قصابان و احسان منصوری طی رنجنامه ای افشاگرانه خطاب به آیت الله هاشمی شاهرودی ،آنچه را که در زندان بر این سه دانشجو رفته است را آشکار نمودند.در این نامه که با گذشت ۸۰ روز از بازداشت این سه نفر نوشته شده بود به آزارهای جسمی و روانی که در زندان رخ داده است اشاره شده و از قوه قضاییه درخواست پیگیری این وضعیت شده است. در قسمت هایی از این نامه آمده است:

«…طی این مدت طولانی هر آنچه از وضعیت فرزندانمان در زندان شنیدیم،هیچ نگفتیم و به امید عدالت دستگاه قضایی و آزادی دلبندانمان لب بر هر سخن شکوه آمیز فرو بستیم ، اما امروز پس از دو جلسه ملاقات و آزادی ۵ دانشجوی دیگر با شنیدن آنچه که بر فرزندانمان در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ رفته است از امروز مهر سکوت را شکسته و آنچه که بر آنها رفته است را به شرح زیر به استحضار می رسانیم:

آزارهای روانی :

۱- بازجویی طولانی مدت (۲۴ ساعت مداوم) توسط یک تیم ۷ نفره و نیز بازجویی های گاه و بیگاه شامل نیمه های شب

۲- ارائه اخبار کذب بر دستگیری ،ضرب و شتم و آزار اعضای خانواده و همچنین اخباری مبتنی بر بیماری(سکته قلبی) و انتقال اعضای خانواده به بیمارستان

۳- پخش صداهای آزار دهنده در سلول در زمان استراحت به طوری که مانع خوابیدن دانشجویان می شده است.

۴- توهین های شدید و سخیف به فرد و اعضای خانواده

۵- اهانت به دانشجویان و رفتار نا مناسب توسط نگهبانان بند ۲۰۹

۶- تهدید های مختلف اعم از تهدید به قتل و ضرب و جرح شدید و تهدید به آزار رساندن به اعضای خانواده

۷- ارائه احکام مجعول مانند حکم اخراج والدین از محل کار ، حکم قطعی شلاق ( ۸۰ ضربه ) برای فرد

۸- فرستادن دانشجویان به سلول افراد خطرناک

۹- دادن وعده ی آزادی و تحویل کلیه وسایل دانشجویان دربند و سپس بازگرداندن آنها به سلول انفرادی

آزار های جسمی :

۱- ضرب و شتم شدید توسط هفت بازجو به صورت هم زمان که به بیهوشی و انتقال فرزندانمان به

بهداری بند ۲۰۹ منجر شده است .

۲- ضربه با پا به بازوها ، سینه ، پشت و … ضرب و شتم با مشت و لگد به سر و صورت و پا ها به صورتی که در اثر ضربه دانشجویان از روی صندلی سقوط کرده یا به شدت به دیوار برخورد می کردند .

۳- ضربه زدن روی دستبند به صورتی که آثار کبودی و تورم تا هفته ها روی دست آنها بوده است .

۴- نگهداری در سلول هایی با اندازه های کوچک بطوریکه امکان راه رفتن دراز کردن پا در آن نبوده است

۵- نگهداری در سلول هایی بدون زیر انداز و هیچگونه وسیله دیگری

۶- اجبار به ایستادن متوالی طولانی مدت (۴۸ ساعت )

۷- استفاده از کابل و شلاق برای ضرب و شتم

۸- خواباندن دانشجویان روی زمین و اذیت و آزار توسط تیم هفت نفره باز جویی از جمله فشار بر سر و صورت با پا ، ایستادن روی پا ها و کمر و نشستن روی پشت و کمر.

۹- اجبار به ایستادن روی یک پا بصورت متوالی به مدت طولانی ( ۱۸ ساعت ) .

۱۰- پرتاب کردن و هل دادن به صورتی که به دیوار برخورد کنند

۱۱- ندادن غذا به مدت ۴۸ ساعت .

۱۲- ضرب و شتم شدید حین انتقال به زندان به صورتی که مسئولین بند ۲۰۹ از تحویل گرفتن فرد اجتناب می کردند .

۱۳- اجبار دانشجویان به خواندن مقالات موهن با صدای بلند به طور مداوم و پس از آن اجبار به نوشتن آن مطالب و مقالات از حفظ

۱۴- ممانعت از ویزیت دانشجویان توسط پزشک بند و استفاده از دارو های مورد نیاز

۱۵- اجبار به انجام حرکات طاقت فرسا به مدت طولانی از قبیل نشستن و بلند شدن متوالی ، خم شدن و گرفتن مچ پا و …»

در آبان ماه گزارش کاملی از شکنجه ها با تائید دانشجویان بازداشتی منتشر گردید که در آن شکنجه و فشارهای روحی و روانی در پروسه بازجویی به این شرح اعلام شده بود:

«۱- استفاده از چشم بند به استثنای لحظات حضور در سلول انفرادی حتی برای رفتن به حمام و دستشویی نیز می بایست از چشم بند استفاده می کردیم . در تمام طول بازجویی ها نیز چشم بند روی چشم بود و در حین نوشتن تنها به اندازه یکی دو انگشت اجازه داده میشد چشم بند را به طرف بالا بکشیم و از زیر چشم بند صفحات بازجویی را پاسخ دهیم.

۲- نگهداری در سلول چهار پنج متر مکعبی که نور کافی در آن وجود نداشت این سلول به دلیل کوچکی ، امکان هیچگونه تحرکی در آن وجود نداشت و فقط با یک لامپ کم نور به صورت شبانه روزی روشنایی اندکی ایجاد می کرد که به علت دراز مدت حضور در سلول موجب کاهش بینای شده است

۳- عدم تماس با خانواده و یا هر گونه ارتباط دیگر و ممانعت از اطلاع بازداشت و حضور در بند امنیتی ۲۰۹ تا ۲۵ روز ( مجید توکلی )

۴- طرح موارد بی ارتباط به پرونده و ایجاد ترس و هراس و بیان تهدید دیگران و تهدید به اعدام و فضا سازی های مرتبط برای باور پذیری این تهدیدات

۵- آزاد کردن و مشایعت تا بیرون درب ۲۰۹ و بازگرداندن مجدد به سلول انفرادی ( احمد قصابان )

۶- قرار دادن فرد بین اعتراف و آزادی دوستان در برابر پایداری و شکنجه دوستان

۷- عدم رسیدگی مناسب پزشکی و یا بی توجهی نسبت به برخی موارد پزشکی از زندانی در مورد اعتصابات نیز چنان بی توجهی صورت گرفت که وضعیت و شرایط بحرانی ایجاد شد ( مجید توکلی ) و این در حالی است که در شرایط اعتصاب غذا احتیاج به مراقبت بیشتری وجود دارد .

۸- تلقین اتفاقات ناگوار یا تعریف تهدیدات بیان مکرر از زبان نگهبانان با تحریک برنامه ریزی بازجو

۹- حرکت به صورت نشسته بر روی زمین در مسافت های طولانی و یا بالا و پائین رفتن از پله ها ( اصطلاحا پا مرغی )

۱۰- بیان تهدیداتی شامل بر اخراج پدر و برادر از محل کار و یا برادر و خواهر از محل تحصیل با ارائه مدارک اخراج

۱۱- نگهداشتن به مدت طولانی در اتاق بازجویی و در وضعیت انتظار و اضطراب شدید بدون مراجعه بازجو

۱۲- ایستادن مستمر و طولانی بیش از ۸ ساعت حین بازجویی بویژه بمنظور جلوگیری از خواب و بازجویی های طولانی ( مجید توکلی و احسان منصوری )

۱۳- فضا سازی در مورد بروز حوادث ناگوار برای اعضای خانواده و پخش صدای ضربان قلب در طول شب در سلول ( احمد قصابان ) و ایجاد زوزه های ممتد و ناله های خاص در طول شب

۱۴- انجام تنبهاتی چون نشستن و برخواستن پی در پی ، ایستادن بر یک پا و نگهداشتن دست در بالای سر جهت خلاصی از بازجویی های فنی و ضرب و شتم شدید

۱۵- بیان حضور مادر و وابستگان نزدیک و دوستان در زندان و شنیده شدن صدای گریستن یک زن از محلی در اتاق بازجویی به شکلی که ادعای حضور مادر را تائید نماید .

۱۶- انجام بازجویی های خاص و ویژه ی به نام بازجویی های فنی که در آن چند بازجو به صورت همزمان ( معمولا بیش از سه نفر ) با کشیدن ، هول دادن ، فریاد زدن در گوش، ضربات مشت و لگد و سوالات متعدد و متنوع به منظور آزار و اذیت . این بازجویی نتیجه ای جز از حال رفتن نداشت و احتمالا قصد اخذ مطلب در این مورد بازجویی وجود نداشته است و فقط جهت همکاری در بازجویی عادی از این روش استفاده میشده است ( مجید توکلی )

۱۷- شکنجه دوستان در نزدیکی محل بازجویی به طوری که صدای ضرب و شتم به وضوح شنیده میشد و حتی مواردی معدود حضور در شکنجه یکی از دوستان و پذیرش اتهامات به منظور جلوگیری از ادامه شکنجه ( حضور احمد قصابان در صحنه شکنجه مجید توکلی ) در برخی از موارد چون شنیدن صدای کوبیده شدن سر دوستان به دیوار بسیار سخت بود .

۱۸- تهدید و بازداشت اعضای خانواده و دوستان به منظور اخذ اطلاع و ایجاد فشار

۱۹- تحقیر و توهین و گفتن ناسزا به طوری که روال عادی بازجوها شده بود

۲۰- بیان الفاظ رکیک و توهین های مکرر بویژه نسبت به پدر و مادر ( در مورد مجید توکلی بیشتر بوده )

۲۱- تهدید به استفاده از ابزار و آلات غیر معمول بمنظور شکنجه از جمله شیشه نوشابه و تخم مرغ آب پز و یا تهدید به تجاوز چه توسط بازجو ها و چه از طریق قرار دادن در بند های خاص که بازجو عنوان می کرد .

۲۲- ضرب و شتم شدید در هنکام بازداشت و شدیدترن برخورد های ممکن در حین انتقال به زندان ( احسان منصوری )

۲۳- ضرب و شتم شدید ، ضربات سیلی به صورت و پشت گردن و فرق سر به تعداد زیاد طوری که آثار کبودی به وضوح در این موضع های بدن کاملا مشهود بود همچنین ضربات مشت ، فرق سر و پیشانی ، بازوها و لگد به پاها ، سینه و شکم به طوری که گاه در حین بازجویی زندانی از حال رفته و بر زمین می افتاد کوبیدن سر به دیوار و پرت کردن زندانی که در اوج اعصبانیت بازجو صورت می گیرد.

۲۴- گرفتن مو و بلند کردن از روی زمین و زدن مشت و سیلی های متوالی به صورت و پرت کردن روز زمین و تکرار این کار ( مجید توکلی )

۲۵- قرار دادن پا بر روی انگشتان دست و پا و یا قرار دادن زانو بر روی کمر و فشار شدید بر روی زندانی و همچنین قرار دادن ابزاری چون خودکار در بین انگشتان دست و فشار به دست که گاه به علت زخمهای ایجاد شده در دست عفونت شدید در انگشت ایجاد میشد که عامل آن بیشتر قرار گرفتن کفش کثیف بوده است ( احمد قصابان عفونت انگشت دست )

۲۶- قرار دادن پا بر روی سر و صورت پس از اینکه به واسطه شدت ضربات بر روی زمین افتاده و گاه در حین این عمل چنان رفتارهای زننده ای صورت میگرفت که مثلا کفش کثیف روی صورت کشیده میشد که ادامه بازجویی ممکن نبود و برای تمیز کردن سر و صورت به دستشویی رفته تا سر و صورت شسته شود ( مجید توکلی )

۲۷- بیدار کردن ناگهانی از خواب و انتقال ب حالت دو ( دویدن ) همراه با بازجویی و ضرب و شتم شدید که گاه منجر به بروز رعشه های ممتد و طولانی ، لرزش و عدم تکلم می گردید که با خوابانیدن و خوراندن آب ، چایی ، شکلات ، عسل سعی در کنترل این وضعیت میشدند ( مجید توکلی )

۲۸- در طول بازجویی گاه شدت ضربات و ضرب و شتم به حدی میرسید که به طور مکرر فرد از حال رفته و با آب و مواد شیرین به هوش می آمد و این امر گاه در طول یک بازجویی چند بار تکرار میشد .

۲۹- طولانی شدن بازجویی و ممانعت از خوابیدن که گاه این بازجویی های طولانی و بدون وقفه ۳۶ ساعت ( مجید توکلی ) و حتی ۴۸ ساعت ( احسان منصوری ) نیز میرسید ولی بازجویی ها ۱۲ تا ۱۴ ساعت بیشتر طول نمیکشید .

۳۰- بی توجهی به زخم های ایجاد شده موجب عفونت میشد که در این موارد توسط بهداری جراحی صورت میگرفت ( احمد قصابان ) و یا این بی توجهی ها نسبت به آسیب دیدگی های مفاصل و عضلات بود که مهم نشستن و ایستادن طولانی بود با این وجود فرد مجبور به نشستن و یا ایستادن طولانی می کردند ( مجید توکلی )

۳۱- پس از ضرب و شتم های صورت گرفته همیشه حداقل یک ساعت و گاه تا ۴ ساعت در اتاق بازجویی فرد نگه داشته میشد و برخی آثار مشهود تر از بین برود و یا در مقابل خونریزی های دهان و لب نیز سریعا در هر مقطع از بازجویی که بود سریعا به دستشویی و کاملا دهان شستشو داده میشد ( مجید توکلی ) در مورد لباس نیز تلاش برای تمیز کردن آن قبل از مراجعه به سلول صورت میگرفت .

۳۲- استفاده از صندلی برای ایجاد ضربات شدید ( مجید توکلی )

۳۳- استفاده از ابزار نوک تیز چون کلید برای فشار به بدن بویژه سر

۳۴- استفاده از شلاق ( احمد قصابان) و تهدید به اخذ حکم تعزیر ( شلاق ) از قاضی

۳۵- نبود شرایط مناسب بهداشتی از جمله کثیف بودن موکت کف اتاق و عدم وجود آب شرب و اجبار در استفاده از آب لوله کشی ۲۰۹ که آب چاه می باشد .

۳۶- قطع تلفن و ملاقات پس از اجازه آن توسط قاضی ( پس از دو ماه از بازداشت این اجازه داده شد ) در هر برهه ای که بازجوها می خواستند به منظور فشار

۳۷- انتقال به سلول انفرادی پس از انتقال به سوئیت جهت فشار و اخذ مطالب جدید

۳۸- حضور بازجوو یا نگهبان واسطه سیستم اطلاعاتی حین تماس های تلفنی ( ۱۰ دقیقه در هفته ) علاوه بر ضبط مکالمه جهت قطع تماس در صورت تمایل و همچنین حضور این افراد در ملاقات های ۲۰ دقیقه ای که هفتگی بود البته در نیمه دوم حضور در ۲۰۹ اجازه تلفن و ملاقات داده شد که به دلایل مختلف نیز از انجام آنها در برهه هایی ممانعت به عمل می آمد.»

بعدتر در مطلبی با عنوان «ناگفته پرونده نشریات دانشجویی (پشت پرده پروژه سرکوب جنبش دانشجویی)» توضیحاتی پیرامون شکنجه ها ذکر شد:

« …در مورد شکنجه ها نیز موارد متعددی وجود داشت در حالی که چشم بند مانع دید ما بود ، ما را از راهروهای مختلف به چپ و راست می بردند و با نشستن و خم کردن بدن ما طی مسافت طولانی برای رفتن به اتاق بازجوی سعی در تداعی رفتن به محلی مخوف می نمودند در حالی که اتاق های بازجویی در مکان یا محلی دور از سلول ها قرار نداشت . در اتاق بازجویی گاهی اوقات مدتی طولانی به حالت ایستاده ما را نگه می داشتند ( معمولا تا ۸ ساعت ) و بیشتر بازجویی ها تا ۱۴ ساعت در روز طول میکشید . در موارد خاصی بازجویی ها به ۳۶ ساعت و حتی ۴۸ ساعت به طول می انجامید که برای جلوگیری از خوابیدن ما بازجویی ها بیشتر در حالت ایستاده بود در تمام طول بازجویی ها ، لحن بازجویی ها سراسر تند و با فحاشی ، توهین و ناسزاگویی به ما بود ، بازجوها تلاش ویزه ای برای تحقیر و شکستن شخصیت ما داشتند و در این میان از توهین ها و فحاشی به خانواده ها و دوستان ما تهدید آسیب به آنها نیز می کردند . ولی آنچه که ادعای ما در مورد شکنجه هست نه این موارد که زدن ضربات متعدد مشت و سیلی و لگد ، کوبیدن سر بر روی دیوار ، پرت کردن بر روی زمین ، فشار دادن پا بر روی انگشتان دست و پا ، گذاشتن زانو بر کمر ، گذاشتن پا بر روی صورت در حالی که ما را بر زمین پرت کرده بودند ، زدن ضربات به وسیله کابل ، صندلی یا فشار دادن کلید و وسایل مشابه بر روی بدن که آثار و آلام آن تا چندین روز باقی می ماند و در همان لحظه نیز موجب خونریزی ها و کوفتگی ها متعدد بویژه در ناحیه دهان می گردید ، می باشد .

گاه برای فشار هر کدام از ما را برای دیدن صحنه بازجویی دیگری می بردند که در آن دوست ما به شدت مورد شکنجه بود و یا اینکه در حالت یاس و نا امیدی و اعترافات خلاف واقع بود که در دو حالت تاثیر بسیار بدی بر ما می گذاشت . اگر چه صدای کوبیده شدن سر و بدن دوستان به دیوار و صداهای سیلی و مشت و لگد های فراوان همیشه در طول بازجویی ها ما را آزار می داد ولی دیدن صحنه ای که سه چهار فرد به صورت همزمان در حال زدن ضربات مختلف به سر و صورت و بدن دوست ماست واقعا سخت و غیر قابل تحمل بود . در بازجویی های خاصی که بازجوها آن را بازجویی فنی می نامیدند سه تا چهار بازجو همزمان به طرح سوالات متعدد بی ربط می پرداختند و هر یک ما را به سمتی میکشیدند و ضربه ای به ما وارد می کرد ، در گوش ما فریاد میکشید ند و از ما می خواستند به سوالات متناقض و بی ارتباط آنها پاسخ دهیم و پس از یک ربع ساعت که ما حسابی خسته میشدیم ، ( اگرچه آنها هم خسته میشدند وگرنه بیشتر ادامه می دادند ) مسئول پرونده یا کارشناس اصلی جلو می آمد و میگفت ما وساطت می کنیم به شرطی که همکاری کنید و اساسا این اتفاق که مسئول پرونده یا کارشناس این کار را پس از شکنجه با حمایت بسیار مبنمود قابل تامل بود چه بسا در ابتدای بازداشت این مسئله در قبال آزادی ، عدم بازداشت سایر افراد ، عدم شکنجه دوستان و مواردی از این دست طرح می گردید…

…در برهه هایی از روند بازجویی بنظر میرسید ما به اتاق بازجویی منتقل شده ایم که شکنجه شویم ، روند اتفاقات دوران بازداشت و بازجویی ها بشکلی رقم خورده بود که بازجو ها با ما به صورت شخصی و خصلتی برخورد می کردند مثلا در یک مورد ساعت ۳ نیمه شب سریعا از سلول بیرون کشیده شدم و مرا دوان دوان به اتاق بازجویی بردند و در حالی که هنوز تمرکز لازم را به دست نیاورده بودم با اکتفا به یک سوال ” چی شد ؟ ” و پاسخ ” چی ، چی شد ؟ ” بازجوها چند نفری شروع به زدن ضربات مختلف به من کردند و من را به روی زمین پرت کردند ، پا روی کمر و صورتم میگذاشتند ، سرم را به دیوار می کوبیدند و انواع مختلف شکنجه را به اجرا می رساندند تا اینکه از حال رفتم . شدت برخورد به حدی بود که وقتی هوشیاری خود را بدست آوردم ، نمی توانستم بر روی پاهای خود بایستم . رعشه تمام بدنم را فرا گرفته بود . بازجوها که می بایست فقط در قبال جان ما پاسخگو باشند سریع به خود آمدند و شکنجه ها و ضربات را قطع کردند . سریع برای من آب قند آوردند و مدت زیادی طول کشید تا توانستم به حالت طبیعی برگردم . درست به یاد ندارم چقدر طول کشید . یادم می آید مرا وقتی روی صندلی نشاندنم ، تمام بدنم می لرزید ، محکم دست و پایم را گرفتند و بر روی صندلی فشار دادند که صندلی هم به لرزه افتاده بود . از این اتفاقات در طول بازجویی ها زیاد می افتاد . بارها با نام بازجویی های فنی فقط به خاطر شکنجه کردن به شکنجه ما می پرداختند . در طول شکنجه بازجوها لذت می بردند و می خندیدند و حتی به شکلی با هم به شکنجه کردن و ضربه زدن به ما رقابت می کردند…»

اگرچه ۳ آذر اهورایی پلی تکنیک پس از آزادی تمایل چندانی در یادآوری روزهای بسیار تلخ و پرمشقت بازجویی و بند امنیتی ۲۰۹ را نداشتند ولی به تائید موارد شکنجه می پرداختند و بیان می کردند که موارد حتی بیشتر و وحشتناک تر از این مسائل بوده است. ایشان بیان می کردند درک این مطلب که کسی از شدت درد از حال برود و بی هوش شود می تواند شرحی بر دردناکی آن لحظات باشد.

حسین درخشان اولین بار در سال 2006 به اسرائیل سفر کرد و به عنوان جوان روشنفکری که قصد دارد از طریق وبلاگ نویسی روابط دولت و مردم دو کشور را نزدیک کرده و به آن جنبه انسانی ببخشد مورد توجه مطبوعات و رسانه های اسرائیلی قرار گرفت . وی در سال 2007 برای دومین بار برای شرکت در سمیناری در دانشگاه "بن گوریون" مجددا به اسرائیل رفت و در همایشی با عنوان " مقاومت و اصلاح طلبی در خاورمیانه" شرکت کرد.
حسین درخشان در رسانه اسرائیلی

در خبرهائی که امروز در رسانه های اینترنتی ایران از جمله جهان و تابناک متعلق به محسن رضائی منتشر شد از جمله گفته شده که درخشان به جاسوسی برای اسرائیل اعتراف کرده و بازجوئی از او ادامه دارد . حسین درخشان چندی پیش با تلویزیون" پرس تی .وی" که از دستگاههای تبلیغاتی برون مرزی جمهوری اسلامی است مصاحبه کرد و از آن زمان شایعه بر سر زبان ها افتاد که قرار است پس از بازگشت در بخش انگلیسی شبکه بین‌المللی پرس تی.وی به کار مشغول شود.

حسین درخشان فرزند یکی از فرش فروشان ثروتمند ایرانی است که به زبان انگلیسی و فنون کامپیوتر مسلط است . خود وی جاری شدن صیغه عقد خود و همسر سابقش را بوسیله سید علی خامنه ای از افتخارات خود می شمرد . وی که با همسر سابق خود متارکه کرده قرار بود با دختری اروپائی که با او زندگی می کرد در تهران ازدواج کند که دستگیری او برنامه را به هم زد . حسین درخشان در نوشته های خود ضمن حمایت از احمدی نژاد به هاشمی رفسنجانی حمله می کرد و او و هوادارانش را دزد و چپاولگر می نامید .

چهره های مشهور مخالفین در خارج نیز از حملات او بی نصیب نمی ماندند . دکتر علیرضا نوری زاده ، سید ابراهیم نبوی ، احمد باطبی و مهدی خلجی از چهره هائی هستند که حسین درخشان مدام به آنها ناسزا می گفت . در این میان پرونده شکایت مهدی خلجی در مجامع قضائی خارج از کشور هنوز مفتوح است . دست اندرکاران سیاسی دستگیری حسین درخشان و متهم نمودن او به جاسوسی را با جنگ قدرت در درون جناحهای حکومت اسلامی بی ارتباط نمی دانند .

حسین درخشان به غیر از وبلاگ "هودر" و "بچه قلهک" یک نشریه الکترونیکی فکاهی به نام "چلقوز" نیز منتشر می کرد که در آن با رکیک ترین جملات مخالفین سرشناس رژیم جمهوری اسلامی را به مسخره می گرفت . این یکی از آخرین نوارهای اوست که در این باره سخن می گوید :

یوتیوب

وی در آخرین مطالبی که وبلاگ خود نوشته است چنین می گوید :"....من پریشب رسیدم تهران و همان‌طور که خیلی‌ها و خودم هم حدس می‌زدیم، بر طبق روال عادی و قانونی، پاسپورتم در بدو ورود توقیف شد. حالا قرار است که بروم همین هفته و برای گرفتن آن اقدام کنم که معنی‌اش البته پرس "...و جویی است که طبیعتا و بر طبق پیش‌بینی منتظرم خواهد بود....

وی تا اندازه ای از پشتگرمی حامیانش در تهران امیدوار است که ضمن اشاره به امکان توقیف خود می گوید :

".....دوست ‌ندارم هر برخوردی که سیستم امنیتی یا قضایی ایران بخواهد با من بکند تبدیل به چماقی تازه در دست بیزنس‌من‌های شارلاتان حقوق بشر در آمریکا و اروپا شود، که تنها چیزی که برایشان هم نیست حقوق آدم‌های دیگر است. در نتیجه، راضی نیستم که کوچکترین خبر یا اعلامیه یا فعالیتی به زبان انگلیسی و در صحنه‌ی بین‌المللی یا رسانه‌های فارسی‌زبان هلندی و آمریکایی و انگلیسی و غیره پخش و انجام شود. اگر چیزی برای خبر دادن بود رسانه‌های قانونی داخل ایران طبیعتا آن را بر اساس وظیفه‌شان منعکس خواهند کرد که این از نظر من اشکالی ندارد......"

حسین درخشان مخالفین را به بازگشت به کشور تشویق می کند و می نویسد "....می‌دانم ته دلتان دوست ندارید این را قبول کنید، ولی شعار «ایران برای همه‌ی ایرانیان» را خاتمی می‌داد، ولی احمدی‌نژاد جدی گرفته و دارد اجرا می‌کند. خودتان بیایید و مثل من امتحان کنید....".

مديران بورس که دو سال پيش توسط همين دولت منصوب شدند، يک هفته بعد از آن که فروپاشي سهام و بورس تهران ‏آغاز شد استعفا دادند و اعلام داشتند که علت آن است که دولت هيچ نشانه اي به علاقه مندي براي نجات سهامداران و ‏شرکت هاي حاضر در بورس نشان نمي دهد. همزمان، گفته شده که مديريت بورس براي دادن آمار نادرست و پوشاننده ‏وضعيت وخيم سهام زير فشار بوده است.‏

به گفته کارشناسان استعفاي مدير بورس تهران و مقامات کليدي ديگر اين سازمان معناي مهمي در سرنوشت شرکت ها ‏و سهام آن ها و هزاران مردمي خواهد داشت که با خريد سهام کوشيدند بلکه از مسير تندباد تورم رهاورد دولت احمدي ‏نژاد مصون بمانند. ‏

روزنامه سرمايه در گزارش جامعي در اين ارتباط نوشت: بازار سرمايه چند صباحي است سير نزولي بي بازگشتي را ‏در پيش گرفته و سهامداران زيادي را متضرر کرده است. شرکت هايي که تا چند وقت پيش، پيشتازان صفوف خريد ‏بودند، در حال تماشاي سقوط قيمت سهامشان هستند. دلايل زيادي را مي توان براي توجيه اين ريزش ادامه دار ‏برشمرد، اما کارشناسان معتقدند عدم حمايت مسوولان از بورس در شرايط بحراني، تاثير منفي پررنگ تري را نسبت ‏به ساير عوامل داشته است‎.‎

‎‎استعفاي مديران‎‎

‏ يک روز بعد از استعفا و تغيير مديرعامل شرکت بورس اوراق بهادار، روز گذشته نيز زمزمه هايي از تغيير ‏مديرعامل شرکت بورس کالا به گوش رسيد.‏

براساس گزارش ايسنا هر چند هنوز انتصاب يا تغيير در اين شرکت نهايي نشده و مسوولان سازمان بورس در اين ‏زمينه اظهارنظري نکرده اند، اما ظاهراً بحث آن جدي شده به طوري که رئيس هيات مديره بورس کالاي ايران عنوان ‏کرده است هاشميان به مرز 60 سالگي نزديک شده و از يک ماه قبل کناره گيري خود را از مديرعاملي در هيات مديره ‏اين بورس اعلام کرده است‎.‎

وي ادامه داد: "در جلسه آتي هيات مديره بورس کالاي ايران، نامزدهاي پست مديرعامل اين بورس برگزيده خواهند شد ‏تا پس از سپري شدن مراحل قانوني، مديرعامل جديد بورس کالاي ايران انتخاب شود‎.‎‏"‏

برخي از دست اندرکاران بازار معتقدند با وجود نبود مشکل و تنش در شرکت بورس کالا و افزايش روند معاملات و ‏سودآوري طي سال جاري دلايل اين تغييرات روشن نيست‎.‎

اين گزارش مي افزايد در همين زمينه برخي شنيده ها حاکي است بعضي از اعضاي هيات مديره بورس کالا با تغييرات ‏مخالف بوده و معتقدند حداقل تا برگزاري مجمع شرکت بورس کالا يعني اسفندماه اين تغيير و تحولات انجام نشود و ‏قرار است طي روزهاي آينده هيات مديره با تشکيل جلسه اي در اين خصوص تبادل نظر کنند‎.‎

در مدت تصدي 15 ماهه هاشميان اقدام هايي چون راه اندازي فاز اول بورس نفت ورود محصولات پتروشيمي به ‏بورس در 28 بهمن سال گذشته و نيز آغاز معاملات فيوچر با کالاي طلا در بورس تازه تاسيس کالا ديده مي شود. ‏همچنين وي پيش از اين دبيرکلي بورس فلزات را نيز بر عهده داشته است.‏

‎‎بورس رها شده‎‎

فريبرز پرنا مدير عامل کارگزاري اميد سهم، با گلايه از عدم وجود برنامه اي مدون براي بورس از سوي دولت اظهار ‏داشت: "حتي در آزاد ترين اقتصادهاي دنيا نيز در شرايط بحراني، دولت ها براي بورس ها راهکار مي انديشند و ‏نقدينگي به آنها تزريق مي کنند تا اعتماد به سهامداران شان بازگردد. بنابراين به نظر من، دولت ما نيز بايد از بازار ‏سرمايه حمايت کرده و نگراني سرمايه گذاران، به خصوص سهامداران جزء را برطرف کنند. اما متاسفانه نه تنها ‏دولت از بورس حمايت نکرده، بلکه با عرضه سهام اصل 44 نقدينگي بالايي را از بازار سرمايه خارج کرده است و ‏در زمان بحران نيز حاضر نيست تا بخشي از اين نقدينگي را به بازار بازگرداند. ادعاي مسوولان نيز در خصوص ‏عدم حمايت دولت اين است که نمي خواهند در عرضه و تقاضاي بازار دخالت کنند‏‎.‎‏"‏

اين اشاره از آن جا اهميت دارد که در ماه اخير به دنبال انعکاس اخباري از بحران اقتصادي غرب، رييس جمهور در ‏چند سخنراني پايان کار اقتصاد آزاد را اعلام داشت و گفت هفتصد ميلياردي که جورج بوش مي خواهد براي نجات ‏اقتصاد آن کشور به ميدان گذارد اثري نخواهد داشت. به دنبال اين سخنراني ها روزنامه هاي دولتي با کلمات و تعابير ‏اغراق آميز ضمن اعلام پايان کار آمريکا و حتي دادن احتمال تجزيه آن کشور، اقتصاد دولت محور را به دليل پشتيباني ‏از مردم و اقتصاد خانواده ها مورد تجليل قرار دادند. در حالي که معلوم گرديد در عمل دولت احمدي نژاد حتي به اندازه ‏دولت کاپيتاليست جورج بوش هم حاضر به دفاع از منافع سهامداران کوچک نشده و تنها از مديران شرکت هاي دولتي ‏و نيمه دولتي و هم مديران بورس خواسته در آمار منتشر شده دستکاري کنند.‏

يک مدير بورس گفته است در حالي که بيش از 80-70 درصد اقتصاد ما دولتي است، دولت به هر دليلي از بازار ‏سرمايه مان حمايت نمي کند و اين امر مي تواند اين شائبه را در ذهن سهامداران و سرمايه گذاران ايجاد کند که سهام، ‏تنها برگه اي بي ارزش و در حال افت است.‏

پرنا مديرعامل کارگزاري اميد سهم هم معتقد است: "جالب اين که اگر دولت گامي براي حمايت از شرکت هاي ‏ورشکسته شده بردارد، در واقع قادر خواهد بود بستر مناسبي را براي عرضه ساير سهامش در بازار سرمايه فراهم ‏آورد که اين امر خود مي تواند سودآوري خوبي براي دولت به همراه داشته باشد اما با توجه به پيشامدهاي اخير، اعتماد ‏سرمايه گذاران به بازار سرمايه سلب شده و سهامداران بر اين باورند که نه تنها دولت حامي آنها نيست بلکه سهام خود ‏را نيز با قيمت بالا به فروش رسانده و سپس آن را رها کرده است. چنين روندي سبب مي شود تا ديدگاه سرمايه گذاران ‏به سهام اصل 44 که اکثراً نيز از مطلوبيت خوبي برخوردارند، منفي شود و در مقابل سهامي که پتانسيل چنداني هم ‏ندارند، مورد استقبال قرار بگيرند.تمامي اين عوامل در هم تنيده اند و موجبات نزول پايدار بازار سرمايه را فراهم ‏آورده اند‎.‎‏"‏

منصور شمس احمدي عضو شوراي عالي جامعه حسابداران رسمي بحران مالي جهاني را از دلايل ريزش بورس ‏تهران دانسته و ابراز عقيأه کرد: "هرچند بازارهاي مالي ما مستقيماً تحت تاثير شديد اين بحران قرار نگرفتند اما کاهش ‏تقاضا براي محصولات صنايعي مانند فلزات و معدني ها قيمت سهام شان در بورس را به شدت متاثر کرد و سبب شد تا ‏قيمت سهام اين شرکت ها رو به افول گذارد‎.‎‏"‏

‎‎شورا بي شورا‏‎‎

درست در چنين لحظاتي بر اساس سابقه بايد شوراي عالي پول و اعتبار تشکيل جلسه مي داد، و در حالي که به تصميم ‏قوه قانونگزاري دولت موظف شده اين شورا را احيا کند و رييس جمهور هم قانون را ابلاغ کرده است، اما به نوشته ‏روزنامه ها آقاي احمدي نژاد با تعيين نکردن نمايندگان خود در شورا عملا باعث شده که شورايي پديد نيايد.‏

روزنامه جمهوري اسلامي ديروز نوشت تعويق سه باره برگزاري جلسات شوراي پول و اعتبار كه برخلاف مصوبه ‏مجمع تشخيص مصلحت نظام مبني بر الزام دولت بر تشكيل مجدد شوراهاي عالي صورت مي گيرد ابهامات و گمانه ‏زنيهاي فراواني را به دنبال داشته است. ‏

به نوشته اين روزنامه رئيس جمهور در ابتداي ماه گذشته مصوبه تشكيل شوراي پول و اعتبار را امضا كرده ولي ‏تاكنون از معرفي نمايندگان خود در اين شورا خودداري کرده و يک منبع آگاه به خبرنگار روزنامه جمهوري اسلامي ‏گفته : در مصوبه مجمع تصريح شده كه شوراهاي عالي بايد "كمافي السابق" تشكيل شوند ولي در تفسير دولت كلمه ‏‏"سابق" محدود به يك سال گذشته اي شده كه شوراها طي آن تعطيل بوده اند. به عبارت ديگر بنابر تفسير دولت شوراي ‏پول و اعتبار "كمافي السابق يعني مثل يك سال گذشته" تشكيل نخواهد شد. ‏

عملي که يکي از نمايندگان مجلس از آن به عنوان يک شوخي زشت عليه قانون ياد کرده است.‏‎ ‎

سال گذشته تنها چند ماه از تصميم رييس جمهور براي انحلال شوراهاي عالي کشور مي گذشت که همگان دريافتند ‏تاسيس شورايي مانند پول و اعتبار بدون دليل نبوده و اتخاذ تصميمات کلان پولي و رفع چالش هاي به وجود آمده ‏درحيطه نظام پولي و بانکي کشور، وجود يک نهاد تخصصي سياستگذار و تصميم ساز را در بدنه سيستم بانکي ونظام ‏پولي کشور اجتناب ناپذيرمي کند.‏

همزمان با اين کشف بود که نمايندگان مجلس به صدا در آمدند و در نهايت دولت و مجلس و همچنين مجمع تشخيص ‏مصلحت نظام با شروع به کار دوباره شوراي پول و اعتبار موافقت کردند و دستور رييس جمهور ملغي شد؛ در حالي ‏که وي از اين تغيير راضي نبود و تلاش خود را کرد تا جلو ي آن را بگيرد و چون نتوانست به روش ديگري متوسل ‏شد.‏

‏ به گفته کارشناسان وجود شوراي عالي پول و اعتبار دست کم مي توانست از گسترش بحران بورس تهران جلوگيري ‏کند. اما در عين حال ممکن بود دولت نتواند اسکناس بدون مجوز چاپ کند و هم به بانک مرکزي دستور دهد که گواهي ‏سپرده ارزي بين المللي براي اوراقي بدهد که قرار است جايگزين برنامه شکست خورده جلب سرمايه هاي خارجي ‏شود.‏

درست يک سال بعد از آن که وزير صنايع دولت سخن از بالاتر از صد ميليارد دلار سرمايه گذاري خارجي راند و ‏رييس جمهور منقدان اين اطلاع رساني دروغين را "حسودان"ي خواند که نمي توانند موفقيت هيا کشور را ببينند، در ‏اولين روز اين هفته آشکار شد که دولت قصد دارد اوراق مشارکت خارجي چاپ و منتشر کند و اميدوارست که با ‏پشتوانه بانک مرکزي و در حالي که نرخ بهره در جهان به شدت کاهش يافته است، از اين طريق بتواند براي کسري ‏بودجه ارزهاي لازم را جمع آوري کند. به زبان ديگر بعد از خالي شدن صندوق ذخيره ارزي و آشکار شدن نادرستي ‏ادعاي رييس جمهور که گفته بود به اندازه دو سال کشور که حتي يک دلار هم از نفت درآمد نداشته باشيم در صندوق ‏ارز داريم، و در حالي که مقامات مسوول گفته اند که تعهدات صندوق در همين شرايط موجود بيش تر از موجودي آن ‏است، دولت دست به پيش فروش کردن نفت و دارائي هاي کشور زده است. ‏

‎‎اوراق قرضه ارزي‎‎

در پي انتشار اخبار نگران کننده جديد از بازار بورس، به نوشته خبرگزاري دولت قائم مقام بانک مرکزي از بررسي ‏انتشار گواهي سپرده ارزي بين المللي با پشتوانه بانک مرکزي خبرداد و گفت: "درفاز اول يک ميليارد دلار سپرده ‏ارزي منتشر مي شود."‏
‏ ‏
گفته شده از آن جا که اين نگراني براي دولتمردان وجود دارد که مجلس و مجمع تشخيص مصلحت با شکايت به رهبر ‏جمهوري اسلامي از چنين حراجي جلوگيري کنند، بانک مرکزي با احتياط اعلام داشته "اين مساله امروز در حد يک ‏پيشنهاد کارشناسي است که در جلسات داخلي بانک مرکزي ابعاد گوناگون آن در حال بررسي است."‏

‏ قضاوي با اشاره به محدوديت هاي بين المللي براي ورود فاينانس به ايران اظهارداشت: "استفاده از گواهي سپرده ‏ارزي مي تواند جايگزين مناسبي براي فاينانس باشد." وي ادامه داد: "در بهترين شرايط هزينه مالي پروژه هاي فاينانس ‏فراتر از 9 درصد در سال بود؛ در حالي که در شرايط حاضر مي توان با استفاده از شهرت بانک مرکزي به بانک ها ‏اين اجازه را داد که تحت ضمانت بانک مرکزي گواهي سپرده ارزي دو تا 10 ساله براي پروژه هاي مختلف منتشر ‏کنند."‏
‏ ‏
به گفته قائم مقام بانک مرکزي بانک ها مي توانند گواهي سپرده ارزي منتشر شده را به بانک هاي منطقه و موسسات ‏مالي و اعتباري حتي در کشورهاي عراق و افغانستان ارائه کنند. ‏

قضاوي در خصوص نحوه عرضه گواهي سپرده ارزي بين المللي در صورت تاييد نهايي در بانک مرکزي خاطرنشان ‏کرد: "با توجه به بررسي هاي صورت گرفته در خصوص انتشار ابزار پولي مزبور در صورت تصويب نهايي در فاز ‏اول يک ميليارد دلار سپرده ارزي مي تواند منتشر شود‏‎.‎‏"‏

به گفته قضاوي بانک هاي تجاري مي توانند با وجود شرايط رکود بين المللي فعلي، نرخ هاي سود جذابي براي اين ‏گواهي ها قائل شوند؛ ضمن اينکه بانک مرکزي مي تواند پرداخت اصل پول در سررسيد را در برابر احتمال نکول ‏بانک ها تضمين کند، کما اينکه مي توان سود اوراق مزبور و تبديل منابع ريالي بانک ها به ارز به نرخ متداول براي ‏ايفاي اين تعهدات را تضمين کرد. وي افزود: "شعب خارجي بانک هاي ايراني مي توانند به نقدشوندگي بازار دست دوم ‏اين ابزار کمک کنند‎.‎‏"‏

وي خاصيت ماندگاري را از جمله ويژگي هاي مثبت انتشار اين ابزار پولي دانست که مي تواند با پوشش بانک مرکزي ‏منتشر شود و اضافه کرد: "اقتصاد ايران براي سال هاي متمادي در وضعيت مازاد تراز پرداخت هاي خارجي به سر ‏برده است که اين وضعيت هنوز هم ادامه دارد؛ لذا از ديد سياست گذاري پولي، انگيزه چنداني براي جذب سرمايه کوتاه ‏مدت وجود ندارد‎.‎‏"‏

قضاوي اظهارداشت: "اين اوراق مي تواند ماندگاري ورود سرمايه هاي خارجي را به کشور تضمين کند و سپرده ‏سرمايه گذاران مالي خارجي با اطمينان خاطر در پروژه هاي مختلفي از جمله پتروشيمي که ايران در اين بخش داراي ‏مزيت نسبي است، حضور يابد‎.‎‏"‏

سازمان حج و زيارت اعلام كرده است كه ثبت‌نام‌كنندگاني كه تا تاريخ 31/1/83 موفق به نام‌نويسي در حج تمتع شده‌اند، مي‌توانند براي رفتن به اين سفر روحاني به كاروان‌هاي مجاز مراجعه كنند.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، اين در حالي است که يكي از مديران سازمان حج و زيارت اعلام كرده است، متقاضيان حج تمتع براي تشرف به اين فريضه الهي بايد هفده سال صبر كنند.

در اين حال، كاروان 340 حج كه نام مدير كاروان آن، وزارت امور خارجه قيد شده است، ميزبان تعدادي از آقازاده‌هاست.

گفتني است، در حالي اين پرواز اختصاصي، در دوم آذر ماه تهران را به مقصد مدينه منوره ترك مي‌كند كه بسياري از سالخوردگان در انتظار نوبت بوده و در حسرت تشرف به مكه مكرمه هستند که متأسفانه شماري از آنان در اين حسرت دار فاني را وداع مي‌گويند.

« در 13 ماه ژولی سال 1989 سه تن از رهبران حزب دموکرات کردستان ایران و از جمله عبدالرحمان قاسملو دبیر اول این حزب و 2 تن از اعضای رهبری آن در شهر وین پایتخت اتریش ترور شدند. آنها درحالی ترور شدند که سرگرم مذاکره با سه تن از فرستادگان سیاسی جمهوری اسلامی بودند. این مذاکره به پیشنهاد مقامات ارشد وقت جمهوری اسلامی و در ارتباط با خود مختاری کردستان انجام می شد. کرد های ساکن ایران به عنوان اقلیت قومی تحت فشار هستند.

در ساعت 5 ر7 صدای تیر اندازی شنیده شد. پس از حضور مامواران پلیس هر سه کرد مذاکره کننده در اثر تیر اندازی سه کشته شده بودند.

16 سال از این ترور می گذرد اما هنوز همه جزئیات آن مشخص نشده است. در گذشته یک ایرانی مدعی شده بود که او شاهد این ترور بوده است. همین فرد مدعی است که رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد نیز به عنوان مراقب در این ترور دست داشته است. او گفته بود که یک گروه از ماموران جمهوری اسلامی در حال مذاکره با کردها بودند و گروه دوم که تعداد آن دو نفر بود به وارد خانه محل مذاکره شده و کردهای مذاکره کننده را با گلوله کشتند. نفر سوم این گروه احمدی نژاد بود که در خارج از خانه مسئولیت مراقب از اطراف را برعهده داشت. سلاحی که ترور با آن انجام شد، سه روز بعد در حالی در یک سطل بزرگ زباله پیدا شد که هنوز چند فشنگ در آن بود و این فشنگ ها از همان نوع بودند که در ترور کردهای ایران از آن استفاده شده بود. آیا احمدی نژاد رئیس جمهور ایران یک تروریست است؟

شاهد دیگر که همچنان مدعی است احمدی نژاد در آن ترور مشارکت داشته یک روزنامه نگار ایرانی است. او که مدتی با ارگان های اطلاعاتی جمهوری اسلامی همکاری می کرده، چند سال پیش این همکاری را قطع کرده و در فرانسه پناهنده شد. او از بیم جان خود در خانه اولین رئیس جمهور ایران "ابوالحس بنی صدر" پنهاه گرفت. او با نام "شاهد د" شهرت دارد.

سید عماد حسینی نماینده قروه که با مهر گفتگو می کرد با بیان اینکه این طرح بعد از پایان تعطیلی یک هفته ای مجلس در صحن علنی اعلام وصول خواهد شد تصریح کرد: مشکلات مراکز بهداشتی و درمانی، توزیع نامتوازن متخصصان در بخشهای مختلف کشور، وضعیت نا امید کننده سلامت و ... از جمله محورهای طرح استیضاح لنکرانی وزیر بهداشت به شمار می رود.

وی یادآور شد: امضاهای این طرح همچنان رو به افزایش است و در اولین جلسه علنی مجلس طرح به هیئت رئیسه مجلس تحویل داده می شود.

در بیانیه‌ای که ارتش آمریکا روز چهارشنبه صادر کرده آمده است که فرد مظنون هنگامی که قصد داشت روز سه‌شنبه عراق را ترک کند بازداشت شده است.

ارتش آمریکا هویت فرد بازداشت‌شده را فاش نکرده و وی را متهم کرده است که زیر عنوان «انتقال مصالح ساختمانی برای مرمت و بازسازی اماکن مذهبی عراق» به این کشور اسلحه انتقال می‌داده است.

ایالات متحده بارها ایران را متهم کرده است که برای بی‌ثبات کردن عراق به آن کشور سلاح می‌فرستد.

ایران نیز ضمن رد این اتهام‌ها، نیروهای آمریکایی را عامل بی‌ثباتی عراق می‌داند.

بیشتر بخوانید:

پنتاگون: ايران بزرگ‌ترين خطر برای ثبات عراق است
شبکه جاسوسی ايران در کشورهای عربی؛ «ادعا یا واقعيت؟»

خبر بازداشت «یک عضو سپاه قدس ایران» در حالی منتشر می‌شود که مجلس عراق در حال بررسی توافقنامه امنیتی بغداد - واشینگتن است.

روز دوشنبه کابینه نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق، توافقنامه امنیتی بغداد - واشینگتن را به تصویب رساند و آن را برای تایید نهایی به مجلس آن کشور فرستاد.

این توافقنامه دوشنبه آینده در مجلس عراق به رأی گذاشته خواهد شد.

حسن قشقاوی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، نیز روز چهارشنبه اعلام کرد که ايران موضع خود را پس از تصویب نهایی این توافقنامه اعلام خواهد کرد. پس از تصویب شدن این توافقنامه در کابینه نوری المالکی، آیت‌الله هاشمی شاهرودی، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، موضع دولت عراق در این باره را «بسیار خوب» توصیف کرد و گفت: «ایجاد امنیت در عراق به نفع کشورهای منطقه است.»

دولت عراق خواهان آن شده بود که در این توافنامه بندی گنجانده شود که آمریکا نتواند از خاک عراق به همسایگان حمله کند.

با این حال علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی، ضمن استقبال از تغییراتی که در پیش‌نویس این توافقنامه ایجاد شده است، این معاهده را دارای «نواقص جدی» دانسته است.

حسن قشقاوی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، نیز روز چهارشنبه اعلام کرد که ايران موضع خود را پس از تصویب نهایی این توافقنامه اعلام خواهد کرد.

بر پایه توافقنامه امنیتی بغداد - واشینگتن، نیروهای آمریکایی اجازه خواهند یافت تا سال ۲۰۱۱ در خاک عراق حضور داشته باشند.

به گزارش خبرگزاری انتخاب، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در حاشیه جلسه علنی امروز مجلس در جمع خبرنگاران گفت: باهنر نباید برای شمارش آرا انتخاب می شد.

علی مطهری گفت : به نظر من رای محصولی قابل تشکیک بود، باهنر نباید آرا را شمارش می کرد و لاریجانی هم باید افرادی بی طرف را برای شمارش آرا انتخاب می کرد.

مطهری در خاتمه گفت : باهنر سابقه خوبی در رابطه با این مسائل ندارد.

محصولی: احمدی‌ن‍ژاد به هیچکس حکم ریاست ستاد انتخاباتی نداده است

وزیر پیشنهادی کشور گفت : من رئیس ستاد انتخاباتی احمدی ن‍ژاد نبوده ام و تا به حال خبر ندارم که احمدی ن‍ژاد به بنده یا کس دیگری حکم ریاست ستاد انتخاباتی را بدهد.

به گزارش خبرگزاری انتخاب، صادق محصولی، وزیر پیشنهادی کشور در جلسه رای اعتماد امروز مجلس شورای اسلامی ضمن تشکر از رئیس جمهور بخاطر حسن ظن و اعتمادی که به وی داشته است‌ گفت: ‌اینجانب خود را متعهد به مسیری که دولت نهم با محوریت عدالت گستری و خدمت رسانی و مهرورزی و...اعلام کرده ‌می دانم.

وی سپس به این مسئله که در برخی از محافل گفته می شود "محصولی رئیس ستاد انتخاباتی احمدی نژاد" است گفت: این شایعه درست نیست. من رئیس ستاد انتخاباتی احمدی ن‍ژاد نبوده ام و تا به حال خبر ندارم که احمدی ن‍ژاد به بنده یا کس دیگری حکم ریاست ستاد انتخاباتی را بدهد.

محصولی با اشاره به اینکه بخاطر اجرای یک پرو‍ژه هنوز از دولت بدهکار است ‌گفت: تنها قراردادی که با دولت داشته ام 365 میلیون تومان بوده است که از دوران ریاست جمهوری هاشمی طلبکارم در دوره آقای خاتمی قرار شد بدهند، ولی با وجود همه نامه نگاریها و اسناد هنوز طلب من پرداخت نشده است.

وزیر پیشنهادی کشور ضمن رد دریافت هرگونه رانت یا وام از دولت گفت: اینجانب هرگز رانتی یا وامی نگرفته ام،. اینجانب یک ریال وام و یک رانت چه به صورت بانک خصوصی یا دولتی نداشته ام.

محصولی سپس به تجارب خویش در امور امنیتی اشاره کرد و گفت: بنده در 21 سالگی فرمانده بودم و در 23 سالگی معاون سیاسی استانداری بودم، فرمانده منطقه 5 سپاه بودم که مسئولیتم مبارزه با اشرار بود و همزمان کمک به تشکیل لشگر عاشورا می کردم که علاوه بر مسئولیتهای قبلی عضو مستمر دولت، مشاورت رئیس جمهور به تجربیات من افزوده شده است.

وی با رد هرگونه جابجایی در آرای مردم گفت: جابجایی آراء را حتی در حد یک رای قبول ندارم و استدلال شرعی آنهم این است که اگر خدا مصلحت می دانست دلها را منقلب می کرد و میلیونها رای را در قلوب مردم برای آن کاندیدای همچنان که در انتخابات نهم ریاست جمهوری شاهد آن بودیم.

محصولی تصریح کرد: دو اولویت اجرایی من در صورت کسب رای اعتماد ایجاد امنیت فراگیر و برگزاری انتخابات باشکوه و توجه به مناطق محروم و شناسنامه دار کردن مناطق محروم خواهد بود.

وی با اشاره مجدد به برخی از شایعات گفت:شایعات مربوط به من در کمیسیون اصل نود رفته و این کمیسیون همه شایعات را بررسی کرده و تایید کرده که من هیچ مشکلی برای تصدی وزارت کشور ندارم.

محصولی تصریح کرد: اینجانب آمادگی کامل خود را برای هرگونه فداکاری برای ملت اعلام می کنم و تشکر خودم را از وزرای سابق کشور آقایان پورمحمدی و کردان اعلام می کنم.

به گزارش ایلنا، محمدصادق جوادي‌‏حصار با بيان اينکه موضوع حضور ميرحسين موسوي در صحنه انتخابات را بايد از دو جهت بررسي کرد، توضيح داد: اين سوال که با توجه به وضعيت سياسي و اقتصادي کشور، چه ضرورتي دارد که ميرحسين درانتخابات حضور يابد و چه کمکي به اين عرصه مي‌‏کند، به تشخيص خودش بستگي دارد و خود ميرحسين بايد بفهمد که تا چه اندازه مي‌‏تواند ايفاگر نقش باشد.

وي با طرح اين سوال که از نگاه سياسي و فعالان سياسي، ميرحسين موسوي چه نقشي را مي‌‏تواند ايفا کند؟ ادامه داد: هر حرکتي که در جهت تغيير و شکستن بن‌‏بست سياسي موجود در کشور باشد را امري مبارک تلقي مي‌‏کنيم و زماني که اين تغيير از سوي افرادي صورت گيرد که قابليت ايجاد تحول با پشتوانه سياسي و فرهنگي را دارند، ارزش دوچندان مي‌‏يابد.

اين روزنامه‌‏نگار تصريح کرد: ميرحسين موسوي داراي صلاحيت‌‏هاي لازم است و در هر دوره از انتخابات شاهد هستيم که نمايندگان احزاب و گروه‌‏هاي سياسي به سراغ ايشان مي‌‏روند.

عضو شوراي مرکزي حزب اعتماد ملي در عين حال نسبت به افرادي که به سراغ ميرحسين موسوي مي‌‏روند و وي را دعوت به حضور مي‌‏کنند، ابراز عقيده کرد: بايد دانست طراحان حضور موسوي با چه پيش‌‏زمينه و آرماني به دنبال آمدن وي هستند.البته با توجه به سابقه، هوش و ذکاوتي که از موسوي سراغ داريم، اگر افرادي با انگيزه‌‏هاي خاص به سراغ ايشان بروند، ناکام مي‌‏مانند.ميرحسين موسوي فردي کارآزموده و سرد و گرم چشيده است و از تمام زواياي سياست ايران اطلاع دارد.

عضو شوراي مرکزي حزب اعتماد ملي با بيان اينکه حضور موسوي در عرصه انتخابات امر مبارکي است، در عين حال به چند پرسش در اين مورد اشاره کرد و گفت: بايد مشخص شود که موسوي از سوي جبهه اصلاحات کانديدا مي‌‏شود يا خير، که ما اميدواريم اين اتفاق بيفتد و موسوي کانديداي جبهه اصلاحات باشد و همچنين بايد مشخص شود که اگر ميرحسين از ناحيه اصلاح‌‏طلبان کانديدا شود، به اصول اين جريان پايبند خواهد بود يا به صورت فراگير و مورد توجه دو جناح وارد انتخابات مي‌‏شود.

اين روزنامه‌‏نگار خاطرنشان کرد: طبق اطلاعاتي که تاکنون رسيده است، ميرحسين موسوي تمايلي براي کانديداتوري ندارد اما کساني مانند لاريجاني و باهنر که با ايشان ديدار کردند، حضور وي را نفي نکردند.

جوادي حصار تصريح کرد: مصادره کردن ميرحسين موسوي به عنوان يک سرمايه ملي به نفع خواسته‌‏هاي سياسي، مناسب ارزيابي نمي‌‏شود.

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات استراتپیک؛ حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی صبح در سخنانی در جمع برگزیدگان دومین جشنواره تولید كنندگان جوان با انتقاد از وارد شدن بخش‌های شبه نظامی در خصوصی‌سازی ذیل اصل 44 گفت: «بخش خصوصی تا به حال گرفتار دولت بود و حالا گرفتار بخشهای جدیدی شده است».

رئیس مركز تحقیقات استراتژیك مجمع تشخیص مصلحت نظام امروز با بیان این كه پیشرفت و توسعه و حتی عدالت در سایة تولید امكان‌پذیر است گفت: تولید یكی از واژه‌های بسیار زیبا و تأثیرگذار است كه نه تنها در فرهنگ اقتصادی ما بلكه در فرهنگ دینی، ملی و انقلابی ما جایگاه ویژه‌ای دارد.

وی افزود: «اگر كشوری در مسیر تولید توانمند نباشد بی‌تردید نمی‌تواند در انتظار پیشرفت باشد؛ چرا كه مسأله تولید تنها در بحث توسعه ملی مورد توجه نیست بلكه همه تنگناها و معضلات مهم كشور مثل بیكاری، فقر، گرانی و غیره با تولید قابل حل است. راه‌حل‌های دیگر مثل دادن وام و وام‌های زودبازده قادر به حل مسئلة بیكاری نیستند».

روحانی با اشاره به مسأله گرانی (تورم) تصریح كرد: «بی‌تردید یك عامل مهم در رفع گرانی و تورم افزایش عرضه كالا است و بی‌تردید عدم تعادل در عرضه و تقاضا به این مسأله دامن می‌زند».

عضو هیات رئیسه مجلس خبرگان رهبری گفت: «زیربنای اصلی رفع فقر و توزیع عادلانه و حتی رفع معضلاتی مثل اعتیاد و فساد با رونق اقتصادی از طریق افزایش تولید است. همچنین بار رشد اقتصادی كشور بر دوش تولید كشور است و كاهش اتكا به نفت نیز در سایه تقویت بخش تولید امكان‌پذیر است و خودكفایی و خوداتكایی در اقتصاد بویژه كالاهای استراتژیك صنعتی و كشاورزی بدون رشد تولید تحقق نمی‌یابد».

رئیس مركز تحقیقات استراتژیك مجمع تشخیص مصلحت نظام اظهار داشت: «بدون شك قرار گرفتن در این مسیر با گامهای جوانان تلاشگر و توانا در این عرصه محقق می‌شود و بی‌تردید این یك جهاد است».

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به سند چشم‌انداز و برنامه پنج ساله كشور با طرح این پرسش كه چگونه می‌توانیم توسعه یافته شویم؟ تصریح كرد، بی‌تردید یك پایه اساسی آن تولید است. برای آنكه رتبه نخست در توسعه یافتگی را در منطقه داشته باشیم باید درآمد ناخالص ملی مان نیز در رتبه نخست باشد، اما ما الان این رتبه را نداریم».

وی ادامه داد: «در حالی كه وارد سال چهارم اجرای چشم‌انداز بیست ساله شده‌ایم، طبق بسیاری از معیارهای سنجش عقب هستیم كه باید جبران كنیم».

روحانی گفت: «در سه سال گذشته از نظر درآمد ناخالص ملی دومین كشور در منطقه هستیم و از لحاظ برابری قدرت خرید كشور سوم در منطقه محسوب می‌شویم، در حالی كه در سه سال گذشته در تركیه رشد تولید ناخالص ملی 35/1 برابر شده، عربستان 29/1 برابر شده، ولی ایران 27/1 برابر شده است».

وی با بیان این كه در برنامه چهارم توسعه كه اولین برنامه براساس چشم‌انداز بیست ساله است مشخص شد كه رشد سالیانه ایران باید حداقل 8 درصد باشد گفت: «این هشت درصد در بخش‌های مختلف تقسیم شده؛ در نفت 3 درصد، كشاورزی 5/6 درصد، خدمات 9 درصد و صنعت 2/11 درصد».

رئیس مركز تحقیقات استراتژیك مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به آمار بانك مركزی افزود: «در سال 83 یعنی پیش از اجرای چشم‌انداز بیست ساله، رشد ما در بخش صنعت 9/11 درصد بود اما در سال 84 به 2/7 درصد تنزل یافته است».

وی گفت: «شاید این كاهش رشد در بخش صنعت را بتوان به حساب سال اول كار دولت نهم و برخی بی‌برنامگی‌ها تا حدی قابل توجیه دانست اما متأسفانه در سالهای بعد هم جبران نشد و این روند نزولی ادامه یافت. در سال 85 به 7/9 درصد و در سال 86 به 7/8 درصد رسید».

روحانی در خصوص موانع بر سر راه تولید تصریح كرد: «اولین دلیل كه فكر می‌كنم خیلی تازگی ندارد دولتی بودن اقتصاد ایران است. دولت نباید در بخشی كه نسبت به آن وظیفه اصولی و تخصص لازم را ندارد دخالت كند. دولت باید دست از تصدّی اقتصاد بردارد و تنها هدایتگر و نظارت كننده باشد».

وی با اشاره به اهمیت اسلام به بحث مالكیت خصوصی گفت: «مالكیت خصوصی عاملی برای حركت و رشد و تولید است. بر اساس آموزه‌های دینی‌ما�